Je werkgever is not in to you — waarom blijf je dan nog?
Leestijd: 3 minuten Gebaseerd op ervaringen uit de praktijk. Naam is gefingeerd.
Ze deed haar werk. Ze zette zich in. Maar haar werkgever zag haar niet staan.
Bregje was communicatieadviseur. Ze deed haar werk met plezier — totdat ze zwanger werd en met verlof ging. Haar manager vond het niet nodig om haar tijdelijk te vervangen.
Waarom niet? Dat wist ze niet precies. Wat ze wél wist, was hoe dat voelde: alsof haar werk er niet echt toe deed. Alsof zíj er niet echt toe deed.
Na haar verlof keerde ze terug. Maar het plezier was weg.
Want als haar manager haar functie makkelijk kon laten verdwijnen — waarom zou zij dan nog blijven?
Toch deed ze het. Week in, week uit. Maand in, maand uit. Ze werkte harder, in de hoop dat haar werkgever haar tóch zou zien. Maar niets veranderde. En langzaam begon ze te geloven dat ze middelmatig was. Dat haar werk weinig waarde had.
Uiteindelijk klopte ze bij mij aan.
Toen stelde ik haar een vraag die haar aan het denken zette.
"Stel, je ex is allang verdergegaan. Maar jij blijft zijn sokken wassen. Waarom zou je dat doen?"
Ze moest lachen. Maar het besef kwam hard binnen.
Want zo werkt het ook met werk. Je werkgever is overduidelijk not in to you — maar toch blijf je je best doen. Blijf je investeren in iemand die niet in jou investeert.
Samen onderzochten we waar ze goed in was.
Wat ze belangrijk vond in haar werk. Welke organisaties haar wél aantrekkelijk leken. Het was geen makkelijke weg — haar zelfvertrouwen had een flinke deuk opgelopen. Maar stap voor stap bouwde ze het weer op.
Een jaar later belde ze me op. Ze had een nieuwe baan bij een bureau dat marktonderzoek doet. Ze heeft weer plezier in haar werk. Ze voelt zich weer gezien.
Soms is de conclusie simpel.
Als je werkgever niet in jou investeert — waarom zou jij dan nog blijven investeren in hem?
Misschien is het tijd om jezelf die vraag te stellen.
Herken jij dit? En weet je niet wat je volgende stap is? Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek →