Leestijd: 2 minuten
De boer en het paard – Deel 1: Is een tegenslag echt een tegenslag?
Dit is deel 1 van een driedelige reeks.
Misschien.
Er was eens een boer in een klein dorp. Op een dag liep zijn paard weg. De buren kwamen langs en riepen:
"Wat een pech!"
De boer haalde zijn schouders op en zei: "Misschien."
Enkele dagen later keerde het paard terug – met een hele groep wilde paarden achter zich aan. De buren juichten:
"Wat een geluk!"
De boer antwoordde opnieuw: "Misschien."
Zijn zoon probeerde een van de wilde paarden te temmen, viel en brak zijn been. Weer kwamen de buren:
"Wat vreselijk!"
De boer bleef kalm: "Misschien."
Niet lang daarna kwam het leger langs om jonge mannen op te roepen voor de oorlog. De zoon werd overgeslagen vanwege zijn gebroken been. De buren reageerden weer:
"Wat een geluk!"
En de boer? Hij glimlachte: "Misschien."
Wat heeft dit met jouw loopbaan te maken?
Die afwijzing na je sollicitatie — pech? Die reorganisatie — ramp? Dat project dat je niet kreeg — gemiste kans?
Misschien. Maar misschien ook niet.
Ik zie het regelmatig in mijn praktijk. De afwijzing die iemand dwingt een andere richting te kijken — en die achteraf de beste stap blijkt. De reorganisatie die voelt als een klap maar uiteindelijk ruimte geeft voor iets nieuws.
Op het moment zelf weet je het niet. En dat is precies het punt.
Minder labels, meer ruimte
Je hoeft niet meteen te oordelen over wat er gebeurt. Je hoeft niet te weten of iets goed of slecht is.
Soms is het genoeg om te zeggen: misschien.
En dan te kijken wat er verder ontvouwt.
Lees verder: deel 2 — Anders kijken naar loopbaangebeurtenissen →