Leestijd: 3 minuten
Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag
Een recruiter legde mij ooit uit hoe een goed cv eruitziet.
Interessant, want dát is precies mijn vakgebied.
Ik zei er niet veel van. Knikte beleefd. En dacht: dit is mansplaining in zijn puurste vorm.
Herken je dit?
Georgia Ball is PGA-golfcoach. Ze verdient haar geld met lesgeven op het hoogste niveau. Toch kreeg ze onlangs van een wildvreemde man op de baan uitleg over haar golfswing. Het filmpje ging viral — omdat zo verschrikkelijk veel vrouwen het herkenden.
Want of je nu golfcoach bent, arts, ingenieur of loopbaanadviseur — vroeg of laat krijg je als vrouw uitleg over iets waar jij de expert bent.
Wat maakt het zo hardnekkig?
Mansplaining is niet altijd kwaad bedoeld. Soms denkt de mansplainer oprecht dat hij helpt. Maar de aanname erachter is consistent: zij weet het waarschijnlijk minder goed dan ik.
En dat patroon heeft gevolgen. Niet als eenmalige irritatie, maar als sluipend effect op hoe vrouwen worden gehoord — in vergaderingen, in sollicitatiegesprekken, in hun loopbaan.
Wie constant zijn expertise moet bewijzen, heeft minder ruimte om te groeien. Wie steeds onderbroken wordt, verliest spreektijd en invloed. Wie niet serieus wordt genomen, begint soms zichzelf ook minder serieus te nemen.
Wat kun je doen?
Je hoeft er niet altijd iets van te zeggen. Maar als je dat wél wilt:
"Interessant dat je dat zegt — ik train hier al jaren mensen in. Wat maakt dat je denkt dat ik hier niet bekend mee ben?"
Of gewoon, rustig en zonder excuses: "Ja, dat weet ik."
En voor werkgevers en leidinggevenden: let op wie er gehoord wordt in vergaderingen. Wie onderbroken wordt. Wie een idee inbrengt dat vijf minuten later door iemand anders herhaald wordt — en dan wél applaus krijgt.
Bewustwording is de eerste stap. De tweede is er iets mee doen.
Merk jij dat je op de werkvloer niet altijd serieus wordt genomen? Of wil je leren hoe je je sterker positioneert? Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek →