Hier schrijf ik over wat ik dagelijks tegenkom in mijn werk als loopbaanadviseur. Over vastlopen en weer in beweging komen. Over solliciteren, netwerken en duurzame inzetbaarheid. Soms praktisch, soms persoonlijk — altijd met een eerlijke blik en een vleugje humor.
Geen wollige verhalen, wel concrete inzichten die je iets opleveren.
Soms verstop je iets zó goed dat je het zelf niet meer terugvindt. Dat gebeurde ooit met Pasen, toen de kinderen van mijn broer eieren verstopten in de tuin van mijn moeder. Een deel werd gevonden, maar sommige zijn nooit meer opgedoken. Ik vraag me nog steeds af of ze ergens onder een struik liggen… Gek genoeg werkt het in je loopbaan net zo. Door de jaren heen verzamel je vaardigheden en ervaringen, maar sommige raak je ‘kwijt’. Ze verdwijnen naar de achtergrond, terwijl ze nog steeds waardevol kunnen zijn. Misschien is het tijd om opnieuw op zoek te gaan in jouw loopbaantuin. Wie weet welke vergeten schatten je daar vindt.
Angst voor falen is een bekend concept. Maar heb je weleens stilgestaan bij de angst voor succes? Wat als je daadwerkelijk bereikt waar je al zo lang van droomt? In De Alchemist van Paulo Coelho worstelt de handelaar uit de kristalwinkel met deze vraag. Hij heeft jarenlang verlangd naar zijn reis naar Mekka, maar vraagt zich af: wat blijft er over als hij zijn doel écht bereikt? Deze angst zie je ook terug in loopbanen. Hoe herken je het en hoe zorg je dat het je niet tegenhoudt?
Veel mensen hebben een grote loopbaandroom, maar wat als die droom juist een excuus wordt om stil te blijven staan? In De Alchemist van Paulo Coelho laat de kristalhandelaar zien hoe dromen ons kunnen motiveren, maar ook kunnen verlammen. Wat weerhoudt jou ervan om de eerste stap te zetten?
Soms lijken we vast te zitten in een situatie die ons niet gelukkig maakt, terwijl de mogelijkheid tot verandering binnen handbereik ligt. Net als de handelaar uit De Alchemist van Paulo Coelho, die in zijn kristalwinkel op een heuvel blijft wachten op klanten, blijven veel mensen hangen in een baan waar ze niet meer blij van worden. Niet omdat er geen kansen zijn, maar omdat het idee van verandering spannend voelt. Wat houdt jou tegen om een eerste stap te zetten?
AI speelt een steeds grotere rol in hoe mensen werk vinden en loopbaankeuzes maken. Maar als AI straks bepaalt welke baan bij je past — houd jij dan nog wel de regie?
De arbeidsmarkt verandert in een razend tempo. Automatisering, kunstmatige intelligentie en technologische innovaties zorgen ervoor dat sommige banen verdwijnen, terwijl er tegelijkertijd nieuwe functies ontstaan. Hoe weet je of jouw beroep toekomstbestendig is? En hoe bereid je je voor op een baan die nu misschien nog niet eens bestaat?
Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, staan we stil bij gelijke kansen op de werkvloer. Maar hoe gelijk zijn die kansen als vrouwen, ongeacht hun expertise, nog steeds ongevraagd uitleg krijgen over hun eigen vakgebied? Mansplaining is geen uitzondering, maar een herkenbaar patroon. Zelfs topgolfers als Georgia Ball worden ermee geconfronteerd. Tijd om hier eens dieper op in te gaan.
Re-integratie is voor veel medewerkers een ingrijpend proces. Wanneer terugkeer in de eigen functie niet meer mogelijk is, ontstaat er onzekerheid. Vaak wordt dan een loopbaan- of mobiliteitsadviseur ingeschakeld, maar wie is nu echt verantwoordelijk voor de volgende stap? Vertrouwen is goed, maar actie is noodzakelijk. In deze blog lees je waarom een proactieve houding essentieel is voor een succesvolle re-integratie.
Bij sollicitaties wordt vaak gezegd: "Kleed je voor de functie die je wilt." Kledingkeuzes spelen een grote rol in hoe we worden waargenomen, zowel in professionele als sociale contexten. Maar hoe absoluut is deze regel eigenlijk? Wat gebeurt er als iemand – bewust of onbewust – afwijkt van de norm? Is het respectloos om niet in pak te verschijnen, of zou de inhoud van een gesprek altijd zwaarder moeten wegen dan de verpakking? Deze blog verkent de kracht van uiterlijk vertoon, de invloed van verwachtingen en de vraag: kijken we niet te veel naar het lettertype, en te weinig naar de inhoud?
Wanneer een medewerker ziek uitvalt, is de eerste focus vaak gericht op herstel en terugkeer in de eigen functie. Maar wat als al binnen zes maanden duidelijk is dat dit geen optie meer is? Veel organisaties wachten dan tot het tweede ziektejaar om spoor 2 in te zetten, terwijl eerder loopbaanadvies juist veel voordelen biedt. Door vroegtijdig in gesprek te gaan over mogelijkheden, ontstaat er meer ruimte voor een ontspannen en toekomstgerichte aanpak. Dit helpt niet alleen de medewerker, maar ook de werkgever. Waarom wachten als je nu al stappen kunt zetten?